Pasûndù
[Sepe]geminus \ËÉĄe.mi.nus\ linĂŽ kĂŽlĂŻ
- tĂź mĂȘĂ€
- âhodie illa pariet filios geminos duos:â (Plaut. Amph. 480)[1]
- âat ego nunc, Amphitruo, dico: Sosiam servom tuom / praeter me alterum, inquam, adveniens faciam ut offendas domi, / Davo prognatum patre eodem quo ego sum, forma, aetate item / qua ego sum. quid opust verbis? geminus Sosia hic factust tibi.â [1]
ĂpendĂąsombere
[Sepe]- geminare, geminitudo (1)
- quadrigeminus, trigeminus (1)
PandĂŽo
[Sepe]geminus \ËÉĄe.mi.nus\ linĂŽ kĂŽlĂŻ
- mĂȘĂ€
- âHuius autem gnatus dicitur geminum alterum / falso occidisse.â (Naev. com 2â3)ModĂšle:Lit-Ribbeck: Scaenicae Romanorum Poesis Fragmenta, Seite 6.
- 1 2 â (Titus Maccius Plautus, Comoediae , Oxford:1936, Tomus I)
Source: This content is adapted from geminus on Wiktionary
Licensed under Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International (CC BY-SA 4.0)