YĂąngĂą tĂź LatĂȘen

[Sepe]

Pasûndù

[Sepe]

geminus \ˈɥe.mi.nus\ linÎ kÎlï

  1. tĂź mĂȘĂ€
    • „hodie illa pariet filios geminos duos:“ (Plaut. Amph. 480)[1]
    • „at ego nunc, Amphitruo, dico: Sosiam servom tuom / praeter me alterum, inquam, adveniens faciam ut offendas domi, / Davo prognatum patre eodem quo ego sum, forma, aetate item / qua ego sum. quid opust verbis? geminus Sosia hic factust tibi.“ [1]

Âpendñsombere

[Sepe]

PandĂŽo

[Sepe]

geminus \ˈɥe.mi.nus\ linÎ kÎlï

  1. mĂȘĂ€
  1. 1 2 — (Titus Maccius Plautus, Comoediae , Oxford:1936, Tomus I)