Veire tanben : meca, Meca, Mèca

Occitan

Etimologia

Benlèu del latin myxa « candelon, lumenon »

Prononciacion

/ˈmɛko/

Nom comun

Declinason
Dialècte : lengadocian
Singular Plural
mèca mècas
[ˈmɛko] [ˈmɛkos]

mèca femenin

La mèca d’una candèla
Una bobina de mèca per botar lo fuòc a l’explosiu
Quatre mècas de perforadoira
  1. Assemblatge de fials de coton, de cambe, etc., que s'utiliza per l’esclairatge dins los calelhs , lampas de petròli, d'esséncia, etc.
    • Se n'anèt, un ser, tot doçament, coma un cotin, coma s'atuda la mèca quand li a plus d'òli al calelh. E la barta floriguèt, Enric Mouly, 1948
  2. (particular, ellipsi) Assemblatge de fials entorcats onchat per far de candèlas e de ciris.
  3. (particular) Assemblatge de fials entorcats banhat de benzèn o d’esséncia que s'abranda amb una beluga sortida d'una pèira de fuòc.
    • Bertran que's tirè de la pòcha un briquet de la mòda vielha dab ua mèca d'amadó. De la pèth de Cohet, Albert Peyroutet, 2000.
  4. (particular, ellipsi, viticultura) Mena de trena plana banhada de sofre e que s'abranda dins las botas per lor levar la mala odor.
  5. (particular, ellipsi, militar) Còrda facha d’estopa trissada e seca, que los tecnicians militars, los minaires, los peirièrs utilizan per botar lo fuòc a un explosiu.
  6. (medecina) Rotlèu pichon de gasa esterilizada que s'introduch dins una plaga per far exutòri.
  7. (medecina per extension) Tub pichn de cauchó esterilizat faisant çò meteis.
  8. (mecanica) Virona de fèrre o d’acièr que s'adapta als esplechs que sa foncion es de traucar, pertusar.
  9. (per analogia) Mucositat espessa que davala e que penja del nas.
    • Es un caguet, frisat, amb la mèca al nas lo mai sovent. Vida e engranatges, Florian Vernet, 2004.

Variantas dialectalas

Locucions derivadas

Traduccions

Assemblatge de fials ... utilizat per l’esclairatge


Assemblatge de fials ... utilizat per far de candèlas, ciris


Còrda bòta fuòc


Virona


Mucositat